اولین موتور را چه كسی ساخت؟

موتور، عبارت است از ماشینی كه تولید حركت كند و طرز كار آن عبارت است از تغییر انرژی (معمولاً انرژی حرارتی) به حركت یا جنبش تا آنجائی كه كاری انجام شود.

قبل از «موتور » بشر ابزاری داشت كه آنها را به نحوی كار می برد.

در ابتدا، بشر مجبور بوده از نیروی انسان یا حیوان برای به كار انداختن این ابزار استفاده كند. ولی بعد، یاد گرفت كه چطور بعضی از نیروهای طبیعی را به خدمت خود بگیرد. بنابراین هنگامی كه یك آسیاب بادی، آب را تلمبه زده و غلات را آسیاب می كرد، این خود یك نوع موتور به حساب می آمد. بشر همچنین یاد گرفت كه از نیروی آبشارها به وسیله ی به گردش درآوردن چرخ های آبی استفاده كند.

اما موقعی كه بشر به خدمت گرفتن انرژی حرراتی را در یك موتور فرا گرفت. تمام تمدن ما دستخوش تغییر بزرگی شد.

در حقیقت اولین باری كه از حررات آتش به عنوان یك منبع نیرو استفاده شد، در حدود 2000 سال پیش بود. یك فیلسوف یونانی به نام «هرو» سازنده اولین موتور بخار در دنیا بود، اگرچه این موتور كوچك تر از آن بود كه كاری انجام دهد.

در 1705 «تومام نیوكامن» انگلیسی یك موتور بخار عملی را ساخت. از این موتور برای تلمبه زدن و خارج كردن آب از معادن استفاده می شد. البته این نوع موتور سوخت زیادی مصرف می كرد.

در قرن 18 «جیمزوات» ماشین كامل تری ساخت. او سوپاپ هایی ساخت كه به طور خودكار حركت می كردند. بنابراین دیگر احتیاجی نبود كه یك نفر بالای سر آنها ایستاده و آنها را حركت دهد. زیرا خودشان به طور خودكار حركت كرده و پیستون ها را بالا و پایین می بردند.

در سال 1803، «رابرت فالتون»، از ماشین بخار جیمز وات برای راندن یک كشی كوچك استفاده كرد. در 1802، «جورج استفنسون» انگلیسی هم یك ماشین بخار ساخت.

این نوع ماشین های بخار، وزن زیادی داشتند و خیلی سنگین بودند. زیرا، حررات دادن در یك كوره انجام می گرفت كه بیرون دیگ بخار قرار داشت.

موتورها یا ماشین های نفتی كه به وسیله «نیكلاس اتو» كه یك آلمانی بود، در سال 1878، تكمیل شده و توسعه یافت. در حقیقت این اولین قدم در راه حل مشكل سنگینی وزن موتور بود.

زیرا این نوع موتور، احتیاجی به یك كوره جداگانه نداشته و بنابراین در مقایسه با یك موتور بخار با همان قدرت اسب، خیلی سبك تر بود.